Bedrijven bepalen voortaan zelf of ze hun materialiteitsanalyse per regio of land opsplitsen, en wie die analyse gedetailleerd uitvoert moet daarom nog niet op dat niveau rapporteren. Informatie mag je voortaan ook weglaten wanneer ze commercieel gevoelig is of de concurrentiepositie ernstig in het gedrang zou brengen.

‍

Daarnaast voorzien de herziene ESRS structurele verlichtingen:

‍

• Een 'undue cost and effort'-principe: voor bepaalde informatie mag je afwegen of de kost in verhouding staat tot de toegevoegde waarde voor de gebruiker.
• Een soepelere aanpak bij overnames en desinvesteringen: een nieuwe dochtervennootschap mag je doorschuiven naar het volgende boekjaar.
• Het gebruik van schattingen is expliciet toegelaten waar betrouwbare data nog ontbreken, op voorwaarde dat je je methodologie transparant maakt.

Ook binnen de individuele topical standards zijn er gerichte verfijningen:

‍

• Broeikasgasemissies: de rapporteringsgrens vertrekt voortaan van één basis – de financial control approach uit het GHG Protocol – met een aanvulling onder operational control als geopereerde activa anders buiten beeld zouden vallen. Dat sluit beter aan bij wat veel organisaties al doen.
• Microplastics en verontreinigende stoffen: de rapporteringsplicht voor microplastics wordt beperkt tot primaire microplastics. Welke verontreinigende stoffen materieel zijn bepaal je voortaan op basis van een managementbeoordeling van je activiteiten en sector. De verplichting om te vertrekken van de Europese referentielijsten (E-PRTR en de EU-lijst van zorgwekkende stoffen) vervalt.
• Mensenrechten en discriminatie-incidenten: enkel onderbouwde gevallen moeten worden gerapporteerd, wat het risico beperkt op rapportage van onbevestigde klachten of signalen die nog in onderzoek zijn.