Van Aqueduct tot SBTN, AWS en CDP: welke kaders kies je voor jouw waterstrategie?

Wie zich in corporate waterstrategie verdiept, botst vandaag al snel op een alfabetsoep van kaders: Aqueduct, SBTN, AWS, CDP, GRI 303, ESRS E3, TNFD, CEO Water Mandate … Ze hebben elk een eigen doel en functie, en zijn zelden onderling uitwisselbaar. In deze insight brengen we structuur in dat landschap. Ontdek hoe de kaders elkaar aanvullen en de bouwstenen vormen van een robuuste waterstrategie.

July 28, 2026
Klimaat
Water en mariene grondstoffen

4 functies van een waterstrategie

De eenvoudigste manier om orde te scheppen in de kaders voor waterstrategie, is ze in te delen volgens hun functie. Grosso modo zijn er vier functies:

  1. Waterrisico’s in kaart brengen.
  2. Doelstellingen bepalen.
  3. Maatregelen implementeren en verifiëren.
  4. Extern rapporteren.

Verwarring ontstaat meestal wanneer bedrijven een kader gebruiken voor een andere functie dan die waarvoor het bedoeld is.

1. Waterrisico’s in kaart brengen

Voordat je maatregelen kunt nemen, moet je weten waar het waterrisico zich bevindt. Daarvoor bestaan gespecialiseerde risico- en meetinstrumenten:

  • De Aqueduct Water Risk Atlas (World Resources Institute) brengt waterstress wereldwijd in kaart op regionaal niveau en toont waar de vraag naar water het aanbod overtreft – zoals in Vlaanderen.
  • Watervoetafdrukberekeningen volgens ISO 14046 of de Water Footprint Network-methodologie meten het effectieve waterverbruik per product, proces of site, en maken vergelijking en opvolging mogelijk.

Deze tools geven geen doelstelling en leiden niet tot certificering. Ze geven inzicht en vormen doorgaans de eerste stap van een waterrisicoanalyse.

2. Doelstellingen bepalen

Zodra het waterrisico bekend is, volgt de vraag: welke ambitie is wetenschappelijk verantwoord?

Dat is het domein van Science Based Targets for Nature (SBTN), een initiatief van onder meer Carbon Disclosure Project, Wereld Natuur Fonds, United Nations Global Compact en het Wereld Economisch Forum. SBTN ontwikkelde technische richtlijnen voor contextgebaseerde waterdoelstellingen: doelstellingen die rekening houden met de lokale waterbeschikbaarheid van elke afzonderlijke site, in plaats van generieke reductiepercentages toe te passen.

Een doelstelling voor een site in een waterrijke regio zal daarom fundamenteel verschillen van die voor een site in een waterarme regio zoals Vlaanderen.

De eerste bedrijven die publiek SBTN-waterdoelstellingen aannamen, waren farmabedrijf GSK, luxegroep Kering en bouwmaterialenproducent Holcim. Holcim legde onder meer een contextgebaseerde doelstelling vast voor zijn Belgische sites in het stroomgebied van de Haine, waar het de zoetwateronttrekking tegen 2035 met 38% wil terugbrengen tegenover het gemiddelde over 2020-2024. Wereldwijd bereidt intussen een pijplijn van meer dan 150 bedrijven zich voor om via SBTN doelstellingen te formuleren.

3. Implementeren en certificeren

Voor de implementatie en certificering is de Alliance for Water Stewardship (AWS) Standard (ook bekend als de International Water Stewardship Standard) het belangrijkste internationale kader.

In tegenstelling tot de vorige categorieën is de AWS Standard geen meetinstrument of doelstellingskader, maar een operationeel managementsysteem op site- en stroomgebiedniveau dat extern kan worden geaudit en gecertificeerd. Het is het enige internationale kader voor verantwoord waterbeheer dat volledig voldoet aan de ISEAL-gedragscode voor betrouwbare duurzaamheidsstandaarden.

De standaard wordt toegepast door grote bedrijven als Nestlé, Coca-Cola, Unilever en Diageo, verspreid over meer dan 400 gecertificeerde sites wereldwijd.

Begin 2026 lanceerde AWS een grondig herwerkte versie 3.0. De vereisten werden met ruim een kwart ingekort en sterker afgestemd op de Europese CSRD-regelgeving, omdat steeds meer bedrijven water vanuit die invalshoek op de agenda krijgen.

4. Rapporteren

De laatste functie draait rond de kaders waarbinnen bedrijven hun waterbeheer extern bekendmaken:

  • CSRD/ESRS E3 verplicht ondernemingen om te rapporteren over waterimpact, -afhankelijkheden en -risico's door de volledige waardeketen heen, gebaseerd op een materialiteitsanalyse.
  • CDP Water Security is wereldwijd de meest gebruikte vrijwillige vragenlijst voor waterrapportage en krijgt steeds meer aandacht van investeerders. In 2024 werden ruim 22.700 bedrijven gescoord, maar slechts 133 behaalden de hoogste score (A) voor waterzekerheid.
  • GRI 303 (Water and Effluents) is de waterstandaard binnen de GRI-richtlijnen en wordt vaak gebruikt naast of als voorbereiding op CSRD-rapportering.
  • Taskforce on Nature-related Financial Disclosures (TNFD): breder kader voor natuurgerelateerde risico's, waarbinnen water één van de kernthema's is.

De vraag is niet welk waterkader het beste is, maar welke combinatie past bij jouw risicoprofiel, sector en rapportageverplichtingen.

Waar past het CEO Water Mandate?

Het CEO Water Mandate, een partnerschap tussen UN Global Compact en Pacific Institute, is geen standaard of rapporteringstool, maar een engagementsplatform.

Deelnemende bedrijven verbinden zich ertoe continue vooruitgang te boeken op zes kerndomeinen:

  • eigen activiteiten;
  • keten- en stroomgebiedbeheer;
  • collectieve actie;
  • publiek beleid;
  • gemeenschapsbetrokkenheid;
  • transparantie.

Het Mandate fungeert daarmee als overkoepelend engagement, waarbinnen organisaties andere kaders inzetten als praktische instrumenten.

Hoe vullen deze kaders elkaar aan?

De kaders bouwen logisch op elkaar voort.

Een bedrijf gebruikt doorgaans Aqueduct of een watervoetafdrukberekening om het waterrisico in kaart te brengen, SBTN om wetenschappelijk onderbouwde doelstellingen te formuleren, AWS om die doelstellingen op sites te implementeren en de resultaten onafhankelijk te laten certificeren, en CDP, GRI of CSRD om extern te rapporteren.

Die samenhang wordt ook expliciet erkend door de organisaties achter de kaders. Zo werden de recentste SBTN-richtlijnen afgestemd op CDP, AWS en TNFD, terwijl AWS-versie 3.0 bewust nauwer aansluit bij de CSRD-vereisten.

Ook op het vlak van waardeketenrisico’s groeit de samenwerking. In de lente van 2026 kondigden vier partnerorganisaties – World Resources Institute, WWF, CEO Water Mandate en SCS Global Services – aan dat ze een gestandaardiseerde methode willen ontwikkelen om waterrisico’s door de volledige waardeketen heen te beoordelen: de Corporate Guidance for Assessing Water Scopes 1-3 in Value Chains. Ook die leidraad sluit uitdrukkelijk aan bij bestaande kaders als CDP en AWS.

Wat heeft jouw organisatie nodig?

Voor de meeste bedrijven is de vraag niet welk kader het beste is, maar welke combinatie het beste aansluit bij hun risicoprofiel, sector en rapportageverplichtingen.‍

Een onderneming die vooral onder de CSRD rapporteert, heeft andere prioriteiten dan een bedrijf dat via AWS-certificering wil voldoen aan de verwachtingen van internationale klanten.‍

Daarom is het zelden zinvol om één kader blindelings te volgen zonder eerst je eigen risicoprofiel en je eigen ambities scherp in beeld te brengen.

Onze aanpak

Pantarein helpt organisaties om in dit landschap de juiste keuzes te maken. Van waterrisico- en materialiteitsanalyse tot een concreet waterbeleid met doelstellingen en KPI's, afgestemd op CSRD/ESRS E3, CDP of AWS – afhankelijk van wat voor jou relevant is.

Voor de technische vertaalslag, van wateraudit tot circulaire waterzuivering en waterhergebruik, inclusief begeleiding naar AWS-certificering, werken we nauw samen met zusterbedrijf Pantarein Water, dat circulaire wateroplossingen ontwikkelt voor de industrie.

Wij helpen je bepalen welke kaders voor jou relevant zijn en zorgen ervoor dat analyses, doelstellingen, implementatie en rapportage naadloos op elkaar aansluiten. Zo hoef jij niet door de alfabetsoep te ploeteren.

Neem contact met ons op via mail@pantarein.be om een vrijblijvend gesprek vast te leggen.