Wie zich in corporate waterstrategie verdiept, botst vandaag al snel op een alfabetsoep van kaders: Aqueduct, SBTN, AWS, CDP, GRI 303, ESRS E3, TNFD, CEO Water Mandate … Ze hebben elk een eigen doel en functie, en zijn zelden onderling uitwisselbaar. In deze insight brengen we structuur in dat landschap. Ontdek hoe de kaders elkaar aanvullen en de bouwstenen vormen van een robuuste waterstrategie.
De eenvoudigste manier om orde te scheppen in de kaders voor waterstrategie, is ze in te delen volgens hun functie. Grosso modo zijn er vier functies:
Verwarring ontstaat meestal wanneer bedrijven een kader gebruiken voor een andere functie dan die waarvoor het bedoeld is.
Voordat je maatregelen kunt nemen, moet je weten waar het waterrisico zich bevindt. Daarvoor bestaan gespecialiseerde risico- en meetinstrumenten:
Deze tools geven geen doelstelling en leiden niet tot certificering. Ze geven inzicht en vormen doorgaans de eerste stap van een waterrisicoanalyse.
Zodra het waterrisico bekend is, volgt de vraag: welke ambitie is wetenschappelijk verantwoord?
Dat is het domein van Science Based Targets for Nature (SBTN), een initiatief van onder meer Carbon Disclosure Project, Wereld Natuur Fonds, United Nations Global Compact en het Wereld Economisch Forum. SBTN ontwikkelde technische richtlijnen voor contextgebaseerde waterdoelstellingen: doelstellingen die rekening houden met de lokale waterbeschikbaarheid van elke afzonderlijke site, in plaats van generieke reductiepercentages toe te passen.
Een doelstelling voor een site in een waterrijke regio zal daarom fundamenteel verschillen van die voor een site in een waterarme regio zoals Vlaanderen.
De eerste bedrijven die publiek SBTN-waterdoelstellingen aannamen, waren farmabedrijf GSK, luxegroep Kering en bouwmaterialenproducent Holcim. Holcim legde onder meer een contextgebaseerde doelstelling vast voor zijn Belgische sites in het stroomgebied van de Haine, waar het de zoetwateronttrekking tegen 2035 met 38% wil terugbrengen tegenover het gemiddelde over 2020-2024. Wereldwijd bereidt intussen een pijplijn van meer dan 150 bedrijven zich voor om via SBTN doelstellingen te formuleren.
Voor de implementatie en certificering is de Alliance for Water Stewardship (AWS) Standard (ook bekend als de International Water Stewardship Standard) het belangrijkste internationale kader.
In tegenstelling tot de vorige categorieën is de AWS Standard geen meetinstrument of doelstellingskader, maar een operationeel managementsysteem op site- en stroomgebiedniveau dat extern kan worden geaudit en gecertificeerd. Het is het enige internationale kader voor verantwoord waterbeheer dat volledig voldoet aan de ISEAL-gedragscode voor betrouwbare duurzaamheidsstandaarden.
De standaard wordt toegepast door grote bedrijven als Nestlé, Coca-Cola, Unilever en Diageo, verspreid over meer dan 400 gecertificeerde sites wereldwijd.
Begin 2026 lanceerde AWS een grondig herwerkte versie 3.0. De vereisten werden met ruim een kwart ingekort en sterker afgestemd op de Europese CSRD-regelgeving, omdat steeds meer bedrijven water vanuit die invalshoek op de agenda krijgen.
De laatste functie draait rond de kaders waarbinnen bedrijven hun waterbeheer extern bekendmaken:
De vraag is niet welk waterkader het beste is, maar welke combinatie past bij jouw risicoprofiel, sector en rapportageverplichtingen.
Het CEO Water Mandate, een partnerschap tussen UN Global Compact en Pacific Institute, is geen standaard of rapporteringstool, maar een engagementsplatform.
Deelnemende bedrijven verbinden zich ertoe continue vooruitgang te boeken op zes kerndomeinen:
Het Mandate fungeert daarmee als overkoepelend engagement, waarbinnen organisaties andere kaders inzetten als praktische instrumenten.
De kaders bouwen logisch op elkaar voort.
Een bedrijf gebruikt doorgaans Aqueduct of een watervoetafdrukberekening om het waterrisico in kaart te brengen, SBTN om wetenschappelijk onderbouwde doelstellingen te formuleren, AWS om die doelstellingen op sites te implementeren en de resultaten onafhankelijk te laten certificeren, en CDP, GRI of CSRD om extern te rapporteren.
Die samenhang wordt ook expliciet erkend door de organisaties achter de kaders. Zo werden de recentste SBTN-richtlijnen afgestemd op CDP, AWS en TNFD, terwijl AWS-versie 3.0 bewust nauwer aansluit bij de CSRD-vereisten.
Ook op het vlak van waardeketenrisico’s groeit de samenwerking. In de lente van 2026 kondigden vier partnerorganisaties – World Resources Institute, WWF, CEO Water Mandate en SCS Global Services – aan dat ze een gestandaardiseerde methode willen ontwikkelen om waterrisico’s door de volledige waardeketen heen te beoordelen: de Corporate Guidance for Assessing Water Scopes 1-3 in Value Chains. Ook die leidraad sluit uitdrukkelijk aan bij bestaande kaders als CDP en AWS.
Wat heeft jouw organisatie nodig?
Voor de meeste bedrijven is de vraag niet welk kader het beste is, maar welke combinatie het beste aansluit bij hun risicoprofiel, sector en rapportageverplichtingen.
Een onderneming die vooral onder de CSRD rapporteert, heeft andere prioriteiten dan een bedrijf dat via AWS-certificering wil voldoen aan de verwachtingen van internationale klanten.
Daarom is het zelden zinvol om één kader blindelings te volgen zonder eerst je eigen risicoprofiel en je eigen ambities scherp in beeld te brengen.
Onze aanpak
Pantarein helpt organisaties om in dit landschap de juiste keuzes te maken. Van waterrisico- en materialiteitsanalyse tot een concreet waterbeleid met doelstellingen en KPI's, afgestemd op CSRD/ESRS E3, CDP of AWS – afhankelijk van wat voor jou relevant is.
Voor de technische vertaalslag, van wateraudit tot circulaire waterzuivering en waterhergebruik, inclusief begeleiding naar AWS-certificering, werken we nauw samen met zusterbedrijf Pantarein Water, dat circulaire wateroplossingen ontwikkelt voor de industrie.
Wij helpen je bepalen welke kaders voor jou relevant zijn en zorgen ervoor dat analyses, doelstellingen, implementatie en rapportage naadloos op elkaar aansluiten. Zo hoef jij niet door de alfabetsoep te ploeteren.
Neem contact met ons op via mail@pantarein.be om een vrijblijvend gesprek vast te leggen.