De Land Sector and Removals Standard (LSRS) van het Greenhouse Gas Protocol hertekent de manier waarop bedrijven landgebaseerde emissies en CO₂-verwijderingen berekenen en erover rapporteren. De standaard vraagt veel, en vooral veel gedetailleerde data. Maar achter al die technische vereisten zit één heldere logica: meten om te handelen.
De LSRS verscheen in januari 2026 en wordt vanaf 1 januari 2027 van kracht. In een eerder artikel lichtten we al toe wat de standaard inhoudt en voor welke bedrijven hij geldt: LSRS: de nieuwe standaard die de CO₂-boekhouding van landbouw tot biobrandstoffen hertekent | Pantarein.
Ondertussen verscheen in juni 2026 ook de Land Sector and Removals Guidance (LSRG), die verduidelijkt hoe je de standaard in de praktijk toepast. De LSRG maakt één ding duidelijk: de LSRS is geen boekhoudkundige oefening die je in het laatstekwartaal voor de deadline even regelt. De standaard grijpt in op je datasystemen, leveranciersrelaties en reductiestrategie.
Je broeikasgas-of GHG-inventaris in lijn brengen met de LSRS vraagt tijd en inspanning. Veel bedrijven schrikken van de datavereisten: het gaat om gegevens tot op het niveau van grondstof, herkomst en leverancier, en dat over meerdere jaren.
Hoe verzamel je die data, en hoe zet je ze om in acties met impact? In dit artikel verklaren we de logica achter de standaard, overlopen we de grootste knelpunten en stellen we vier acties voor waarmee je vandaag kan starten.
De LSRS is omvangrijk en zit vol technische details, maar de onderliggende logica is helder. De standaard rust op drie principes, alle drie gericht op actie:
Deze drie principes hebben één gemeenschappelijke basis: data die voldoende gedetailleerd zijn om te rapporteren. En daar knelt vandaag bij veel bedrijven het schoentje.
Om ook de emissies ontstaan door landgebruik en landgebruiksverandering in je toeleveringsketen in kaart te brengen – waardoor bedrijven voortaan hun volledige CO₂-impact kunnen meten – introduceert de LSRS begrippen zoals ruimtelijke begrenzing en breidt hij de GHG-inventaris aanzienlijk uit. Die uitbreiding legt de lacunes in je databasis bloot. Twee pijnpunten komen bijna altijd terug:
Datakwaliteit wordt, met andere woorden, een onderscheidende factor. Zonder voldoende gedetailleerde data weet je niet welke ingrepen je uitstoot effectief verlagen, en riskeer je te investeren in acties die nauwelijks impact hebben of waarvan het effect niet zichtbaar wordt in je emissieprofiel.
De LSRS wordt op 1 januari 2027 van kracht, maar datasystemen aanpassen en leveranciers meekrijgen vraagt tijd. Begin daarom nu al met het updaten van je datasystemen, zodat je vanaf dag één de juiste data verzamelt. Zet vervolgens acties op om de datakwaliteit stap voor stap te verbeteren, te beginnen bij de stromen met de grootste impact.
Weet je niet zeker hoe granulair je data vandaag zijn? Neem contact op met Pantarein. Wij screenen je GHG-inventaris en tonen waar de grootste hiaten zitten.
De LSRS stimuleert bedrijven ook om verder te kijken dan hun waardeketen. Zo komen emissies mee in beeld die je niet zelf veroorzaakt, maar wel beïnvloedt.
Tegelijk trekt de standaard voluit de kaart van actie – in plaats van het verplaatsen van emissies. Van leverancier veranderen verschuift het probleem simpelweg naar een andere schakel. Wil je echt impact maken, dan draait het om langdurig engagement in de keten. Van efficiënt landgebruik tot meer koolstofopslag in de bodem of herstel na ontbossing: de resultaten van zulke acties worden pas zichtbaar na meerdere seizoenen.
Dat vraagt om:
Zo bouw je, samen met een LSRS-conforme inventaris, aan een keten die daadwerkelijk minder uitstoot. En dat is uiteindelijk wat de standaard beoogt.
Deze vier acties kan je meteen ondernemen:
Pantarein vertaalt de LSRS naar concrete stappen: van een scopingoefening en analyse van je GHG-inventaris tot een plan voor traceerbaarheid en leveranciersengagement. Plan een vrijblijvend gesprek met een van onze experts via mail@pantarein.be. We bekijken samen waar je staat, waar de grootste aandachtspunten zitten en hoe je je CO₂-strategie kan optimaliseren.
