Agricon

Agricon: van Europese ontbossingsregels naar afspraken op de werkvloer

Geldt de Europese ontbossingsverordening (EUDR) – die producten van onze markt weert waarvoor bos is gekapt, zoals hout, soja, palmolie of cacao – voor ons bedrijf? En zo ja, wat betekent dat in de praktijk, bijvoorbeeld wanneer we een nieuwe klant binnenhalen of met een nieuwe leverancier in zee gaan?” Voor die vragen stond Agricon uit Balen, producent van schors- en potgrondproducten. Het bedrijf nam Pantarein in de arm om de antwoorden te formuleren.

Onze klant

Agricon (Balen), producent en verhandelaar van natuurlijke producten (bodembedekkers, potgronden, organische meststoffen, houtpellets, briketten en boomschors)

‍

Onze  uitdaging

De EUDR-verplichtingen van de hele groep van nul af aan – terwijl de wet nog werd bijgestuurd, er nog geen interne kennis over was en leveranciers hun gegevens moeilijk konden aanleveren – omzetten in afspraken voor alle medewerkers

‍

Onze oplossing

Analyseren wat onder de wet valt en voor welke gaps het bedrijf staat, een actieplan opmaken, en een handboek opstellen dat de verplichtingen omzet in concrete taken per functie

Ons traject

Vooraf: een veranderend speelveld

Tijdens dit traject, dat startte in najaar 2025 maar liep tot in het voorjaar van 2026, richtten we ons op een bewegend doel: de Europese Commissie zou het EUDR-vereenvoudigingspakket pas presenteren op 4 mei. Telkens als er in de aanloop naar die datum iets wijzigde – aan de deadlines of aan de precieze eisen van bedrijven verderop in de keten – veranderde ook wat de wet voor Agricon betekende. De uitdaging werd daardoor groter dan voorzien.

‍

1. Afbakening als fundament‍

Een EUDR-traject in ongeveer vier maanden rondkrijgen vraagt vooral inspanningen aan het begin. Eerst maakten we een inventaris. Uit welke vennootschappen bestaat Agricon, en hoeveel personeelsleden en omzet hebben die elk? Dat bepaalt zowel je EUDR-verplichtingen als de deadline – 30 december 2026 voor grote en middelgrote ondernemingen, 30 juni 2027 voor kleine en micro-ondernemingen. De volgende vraag ging over de producten: welke koopt de groep aan, welke verkoopt ze, en komen ze uit Europa of niet?

‍

Vooral die laatste vraag is bepalend. De wet legt de grootste verantwoordelijkheid namelijk bij bedrijven die een product als eerste in Europa binnenbrengen. Wie het daarna doorverkoopt, heeft duidelijk minder te doen.

‍

Bij Agricon vallen zowel bij aankoop als verkoop producten onder de EUDR, maar de groep voert niets in van buiten Europa. Agricon zit verderop in de keten, en dan komt de verplichting vooral neer op registratie. Naast de officiële gegevens van je klanten en leveranciers hou je dan de nummers bij van de verklaringen waarmee eerdere schakels aantonen dat voor hun producten geen bos is gekapt.

‍

2. Van gaps naar prioriteiten

Als de afbakening eenmaal gemaakt is, gaat de analyse snel. De gapanalyse zette twee dingen naast elkaar: welke inspanningen de groep vandaag al levert en welke de EUDR verder nog vraagt. Voor elke ontbrekende inspanning schatten we in hoeveel werk die zou vragen.

‍

Twee overwegingen bepaalden de volgorde van de inspanningen, en daarmee het actieplan. We gaven voorrang aan ingrepen die later veel werk uitsparen, zoals een keuze die in één keer meerdere productstromen regelt. Daarnaast moest Agricon klanten en leveranciers snel op de hoogte brengen: klanten, om hen te laten zien dat het bedrijf de zaak onder controle had; leveranciers, om hen voldoende tijd te geven om de gevraagde gegevens te verzamelen. Dat laatste bleek geen sinecure, waardoor de informatie in stukjes binnenkwam – ook dat maakte dit traject uitdagender dan verwacht.

‍

3. Een handboek op maat‍

Het actieplan bepaalde de inhoudsopgave van een praktijkgericht handboek. Dat telt niet meer dan vijftien pagina's en bevat uitdrukkelijk géén samenvatting van de wettekst. Het vertrekt van de momenten waarop Agricon met de EUDR te maken krijgt, en beschrijft per moment wat er dan moet gebeuren:

‍

  • welke aan- en verkopen onder de wet vallen en welke niet;
  • welke informatie in het register moet komen en wie ze bijhoudt;
  • welke informatie je opvraagt bij een nieuwe leverancier en aanlevert aan een klant die vragen stelt;
  • wat je controleert voor je een nieuw product of een nieuwe markt overweegt;
  • wie het aanspreekpunt is voor twijfelgevallen.

‍

“We wilden een handboek dat je in stukken kon opdelen, afgestemd op de mensen die er echt mee werken”, legt Nicolas Crins uit. “Alle medewerkers moeten het deel over hun eigen job gemakkelijk kunnen terugvinden en begrijpen, en weten bij wie ze met vragen terechtkunnen. Een document van vijftig pagina's dat niemand doorneemt, helpt een bedrijf niet vooruit.”

‍

Dat is meteen het verschil met een standaarddocument dat de wetgeving samenvat. De regels zijn voor iedereen dezelfde, maar welke producten je precies aankoopt en verkoopt – en wie in jouw bedrijf daar iets mee moet doen – verschilt van onderneming tot onderneming.

‍

4. Verankerde afspraken‍

Agricon spreekt vandaag zelf zijn klanten en leveranciers aan om hen in beweging te krijgen, en herbekijkt de contracten met die leveranciers. De EUDR-afspraken een vaste plaats geven in de dagelijkse werking, zodat ze automatisch meespelen bij elke aankoop en verkoop: dat is de volgende stap.

Ontbossing in je keten: klaar om van verplichting naar praktijk te gaan?

De EUDR is één onderdeel van een breder verhaal: bedrijven moeten almaar beter kunnen aantonen wat er in hun toeleveringsketen gebeurt. Denk ook aan mensenrechten, aan de Europese CSDDD-richtlijn over ketenverantwoordelijkheid, en aan de vragen die je klanten je vandaag al stellen. Pantarein zet die verplichtingen om in werkwijzen, taken en documenten waar je organisatie echt mee vooruit kan: van het bijhouden van je gegevens en het meekrijgen van je leveranciers tot afspraken in contracten en duidelijke interne verantwoordelijkheden.

‍

Ontdek ons aanbod rond ontbossing en EUDR, of neem contact op via mail@pantarein.be voor een vrijblijvend gesprek met onze experts.

"Je plaats in de keten scherp in beeld krijgen is de eerste prioriteit. Pas wanneer je weet om welke producten het precies gaat, en of je ze zelf invoert of alleen doorverkoopt, weet je hoe groot je inspanning moet zijn. Anders doe je ofwel te veel, ofwel te weinig.”

Nicolas Crins
Sustainability Consultant - Pantarein Publishing